Spontaniczne inicjowanie migotania przedsionków przez ektopowe rytmy pochodzące z żył płucnych ad 6

Jak pokazano w Tabeli 2, dwie sesje były wymagane dla 25 pacjentów i trzy sesje były wymagane dla 6 z powodu nawrotu po ablacji lub wykrywania nowych ognisk. Wszystkie nawroty, z wyjątkiem jednego, miały miejsce w ciągu trzech dni od pierwszej procedury. Średnie 5 . 5 i mediana 4 zastosowań energii o częstotliwościach radiowych były wymagane dla każdego ogniska. Podczas tych procedur nie zaobserwowano poważnych skutków ubocznych. U niektórych pacjentów kaszel został wywołany przez zastosowanie energii o częstotliwości radiowej w lewym żyle górnej w pobliżu oskrzeli i wymagał przerwania dostarczania energii o częstotliwości radiowej lub zmniejszenia mocy. Ból był czasami ciężki, wymagający dodatkowych dawek nalbufiny.
Ryc. 4. Ryc. 4. Wpływ pomyślnej ablacji częstotliwości radiowej w obrębie żył płucnych u dwóch pacjentów. Zapis w górnym panelu rejestrowano u pacjenta z rozszerzoną kardiomiopatią. Przed ablacją (po lewej stronie) zapisano wieloskładnikowy elektrogram w prawej żyle płucnej (RSPV) z końcówką (gwiazdką). Po ablacji w tym miejscu (po prawej stronie) ostrze zniknęło. Śledzenie w dolnym panelu pokazuje przykład ablacji w żyle płucnej skutkujący powolną i zdysocjowaną automatyczną aktywnością kłosów w lewej żyle płucnej (LSPV), zaznaczonej gwiazdkami.
Elektrogramy zarejestrowane w miejscach skutecznej ablacji 57 ognisk żylnych wykazały zanik miejscowego ostrza podczas rytmu zatokowego w 44 ogniskach, przerywany skok (co dwa lub trzy uderzenia) w 3, oraz dysocjację z czynności przedsionkowej jako powolną automatyczną rytm w 2 (ryc. 4). W ośmiu lokalizacjach pik trwał nadal, ale z mniejszą amplitudą i opóźnieniem od 10 do 50 milisekund.
Po ablacji angiogramy żył płucnych u 23 pacjentów były nietypowe, z wyjątkiem nieregularności światła (prawdopodobnie niewielkiego zakrzepu) u pacjenta. Dwadzieścia miejsc skutecznej ablacji zlokalizowano w punkcie rozgałęzienia lub w jego pobliżu.
Kontynuacja
Skuteczną ablację ognisk ektopowych w szpitalu uzyskano u 38 pacjentów. Nagrania Holtera u tych pacjentów wykazały spadek od 4377 . 3629 do 98 . 91 ektopowych uderzeń na 24 godziny. Dwóch pacjentów miało nawrót migotania przedsionków, podczas gdy 36 pacjentów nie miało nawrotów podczas hospitalizacji, w tym 9 pacjentów bez inicjacji migotania przedsionków podczas procedury ablacji. Ablacja ostrości nie powiodła się u siedmiu pacjentów, wszyscy mieli nawroty migotania przedsionków w szpitalu.
Podczas średniego okresu obserwacji 8 . 6 miesięcy (mediana, 7), migotanie przedsionków zostało całkowicie wyeliminowane u 28 pacjentów (62 procent) bez stosowania terapii lekowej. Siedemnastu pacjentów miało nawroty migotania przedsionków, w tym ci, którzy mieli wczesne niepowodzenia, oraz nawroty ektopii zostały udokumentowane u 12 z tych pacjentów podczas hospitalizacji lub obserwacji.
Dyskusja
Badanie to wskazuje, że zdecydowana większość przedsionkowych przedsionków, które inicjują częste napady migotania przedsionków, pochodzi z żył płucnych. Ogniska te wywołują migotanie przedsionków z gwałtownym wyładowaniem i reagują na miejscową ablację częstotliwości radiowej za pomocą cewnika.
Żyły płucne zostały zidentyfikowane jako główne źródła wyzwalaczy przedsionkowych (ektopowe rytmy) za pomocą mapowania wewnątrzsercowego, fluoroskopii i obrazowania angiograficznego
[podobne: amiodaron, Corsodyl, sklerodermia ]
[patrz też: schizofrenia hebefreniczna, schizofrenia paranoidalna objawy, skleroterapia cena ]