sankowski koszalin alergolog

Po pierwsze, adenozyna może być stosowana jako substrat do syntezy nukleotydów wytwarzających ADP i ATP, które same mają silne reakcje biologiczne za pośrednictwem receptora (43). Alternatywnie, adenozynę można przekształcić przez deaminazę adenozynową w inozynę. Uważa się, że aktywność tych 2 szlaków jest regulowana, przynajmniej częściowo, przez dostępność substratu (44). Gdy poziom adenozyny jest niski, większość adenozyny ulega konwersji do AMP przez kinazę adenozynową. Jednakże, gdy poziom adenozyny zwiększa się w wyniku urazu, wstrząsu, wysiłku fizycznego, niedotlenienia lub endotoksyny, dominuje deaminacja adenozynowa, co prowadzi do znacznego wzrostu wytwarzania inozyny i wynikających z niej poziomów śródmiąższowych inozyny, które mogą wzrosnąć do więcej niż mM (44, 45). ). Nie ustalono biologicznego znaczenia tych wysokich poziomów inozyny w tkankach ani nie wiadomo, czy ten metabolit pośredniczy w jej działaniach wyłącznie poprzez wiązanie z receptorami adenozyny lub czy pośredniczy w jej działaniu poprzez jeszcze nieopisane receptory inozyny. Badania in vitro wykazały, że inozyna może nasilać degranulację indukowaną przez antygen zarówno szczurzych komórek tucznych w surowicy jak i szczurzych komórek przypominających RBL-2H3 (5,46). Pokazujemy tutaj, że inozyna może również nasilać degranulację BMMC. Co więcej, ta odpowiedź nie jest widoczna w komórkach tucznych z niedoborem A3AR, co pokazuje, że działania inozyny na BMMC są mediowane przez receptor A3. Wyniki te są zgodne z ostatnimi badaniami farmakologicznymi, które wykazały, że inozyna preferencyjnie wiąże się z rekombinowanymi receptorami szczurzej A3 (5). Badania te sugerują również, że adenozyna jest bardziej skuteczna niż inozyna w pośredniczeniu w tej odpowiedzi i jest zgodna z wcześniejszymi badaniami na komórkach tucznych szczura, które wykazały, że inozyna jest około 10 razy słabsza od adenozyny w zwiększaniu degranulacji wywołanej antygenem [46]. Podskórne wstrzyknięcie inozyny było co najmniej tak samo skuteczne jak adenozyna przy wywoływaniu odpowiedzi na obrzęk. To odkrycie jest zgodne z farmakologicznymi badaniami, które sugerowały, że inozyna może aktywować receptor A3 (5). Tak więc, przedstawione tu badania wspierają fizjologiczną rolę inozyny w ostrej odpowiedzi zapalnej i pokazują, że te efekty inozyny są mediowane wyłącznie poprzez receptor adenozyny, konkretnie receptor A3. Nie wyklucza to możliwości, że inne reakcje biologiczne inozyny mogą być mediowane przez inne receptory adenozyny lub jeszcze niescharakteryzowane receptory. Podsumowując, wykazaliśmy, że zarówno adenozyna jak i jej główny metabolit inozyna sprzyjają wynaczynieniu białka osocza poprzez aktywację receptorów adenozyny A3. Brak jakichkolwiek zmian w przepuszczalności naczyń u myszy z niedoborem komórek tucznych po ekspozycji na adenozynę sugeruje, że adenozyna działa pośrednio poprzez receptory A3 na komórkach tucznych w celu wytworzenia tych zmian fizjologicznych. Te działania adenozyny in vivo występują niezależnie od obecności ekspresji receptora IgE o wysokim powinowactwie, co sugeruje głębszą rolę adenozyny jako modyfikatora odpowiedzi zapalnej. Podziękowania Autorzy dziękują S. Galli i C. Williamsowi za pomocną poradę, a M. Solle za krytyczną recenzję manuskryptu. Praca ta została wsparta przez American Fung Association Research Training Fellowship Award (SL Tilley) oraz grant od National Institutes of Health (HL58554 na BH Koller).
[więcej w: fenfluramina, olx kety, przychodnia topolowa lublin ]