szpital malbork rejestracja

W kilku preparatach na całe naczynia i badaniach in vivo w wielu tkankach wykazano wzrost przepuszczalności mikronaczyniowej po ekspozycji na adenozynę; jednak te eksperymenty są zakłócone przez wpływ adenozyny na okołonaczyniowe komórki odpornościowe (9. 11). Komórki tuczne są obecne w większości tkanek i często znajdują się w pobliżu naczyń krwionośnych, w tym naczyń włosowatych i żył połogowych (18. 20). Po stymulacji komórki te uwalniają szereg mediatorów, w tym leukotrieny, histaminę i serotoninę, które działają bezpośrednio na układ naczyniowy, powodując rozszerzenie naczyń, zwiększoną przepuszczalność, a następnie wynaczynienie białka osocza do otaczającej tkanki (21). Zdolność do uwalniania tych substancji wazoaktywnych sugeruje, że komórka tuczna może odgrywać kluczową rolę w regulowaniu tych procesów fizjologicznych. W dużym stopniu zbadano modulację funkcji komórek tucznych przez adenozynę. Badania in vitro wykazały, że adenozyna może nasilać uwalnianie mediatora ze stymulowanych komórek tucznych, ale nie może powodować samemu uwolnienia mediatora (22). Jednak wiele badań sugeruje, że adenozyna może inicjować degranulację komórek tucznych in vivo przy braku dodatkowych bodźców (23, 24). Ponieważ adenozyna nie inicjuje degranulacji komórek tucznych w hodowli, nie jest jasne, że w tej odpowiedzi in vivo pośredniczy wiązanie adenozyny z konkretnym receptorem, a ponadto, że z receptorów adenozyny znajdujących się na komórkach tucznych wymagana jest ta odpowiedź. Wysiłki zmierzające do zdefiniowania receptora adenozyny odpowiedzialnego za te efekty na degranulację komórek tucznych były trudne ze względu na niepełną specyficzność agonistów receptorów i antagonistów. Niemniej jednak większość badań sugeruje, że głównie biorą udział receptory A2B i A3 (24. 32). Różnorodne znaczenie przypisane tym receptorom w degranulacji komórek tucznych może odzwierciedlać fakt, że badane komórki tuczne pochodziły z różnych gatunków i tkanek. Aby dokładniej określić mechanizmy, dzięki którym adenozyna i jej główny metabolit inozyna pośredniczą w prozapalnym działaniu na tkanki, zbadaliśmy odpowiedź naczyniową na te nukleozydy za pomocą 3 zmutowanych linii myszy; mianowicie myszy pozbawione receptora adenozynowego A3, myszy pozbawione komórek tucznych i myszy pozbawione funkcjonalnego receptora o wysokim powinowactwie do IgE. Zwierzęta te umożliwiły nam zarówno zdefiniowanie mechanizmu, za pomocą którego adenozyna indukuje zmiany w skórnej przepuszczalności naczyń in vivo, jak i określenie receptora, dzięki któremu adenozyna i inozyna wywierają te efekty fizjologiczne. Metody Dobrostan zwierząt. Wykorzystanie zwierząt doświadczalnych było zgodne z wytycznymi Institutional Animal Care and Use Committee z University of North Carolina w Chapel Hill. Niedobór A3AR, FcyR. niedobór łańcucha i myszy z niedoborem komórek tucznych. Celowanie genowe w mysich embrionalnych komórkach macierzystych zastosowano do wytworzenia myszy z niedoborem A3AR i w. łańcuch receptora IgE o wysokim powinowactwie FcyR1, jak opisano poprzednio (32, 33). Myszy z niedoborem komórek tucznych (WBB6F1 / JW / WV) i ich kongeniczne normalne ściółki (WBB6F1 / JW / W +) zakupiono w The Jackson Laboratory (Bar Harbor, Maine, USA). Eksperymenty przeprowadzono przy użyciu A3AR. /. myszy w różnym wieku, w wieku od 16 do 98 tygodni. Dopasowani do wieku mioty z miotu byli używani jako kontrole A3AR + / + we wszystkich eksperymentach. Myszy z niedoborem komórek tucznych i ich kontrole były w wieku od 10 do 16 tygodni. Fc. R1. myszy z niedoborem łańcucha i ich kontrole były w wieku od 10 do 14 tygodni. Izolacja komórek tucznych pochodzących ze szpiku kostnego. Komórki tuczne pochodzące z szpiku kostnego (BMMC) izolowano z kości udowych od 3 do 6-miesięcznych myszy i umieszczano w hodowli przez co najmniej 4 tygodnie w obecności mysiej IL-3 w celu selekcji czystych populacji komórek tucznych jako opisany wcześniej (34)
[patrz też: schizofrenia paranoidalna objawy, przychodnia topolowa, olx kety ]