nzoz wójtowska kraków

Leki hamujące apetyt, takie jak fenfluramina i fentermina, były stosowane od kilkudziesięciu lat w leczeniu otyłości, z zatwierdzeniem fenterminy do stosowania w Stanach Zjednoczonych w 1959 r. I fenfluraminą zatwierdzoną w 1973 r. Leki te były głównie podawane jako monoterapia przez krótki czas (mniej ponad trzy miesiące), ale zmiana w sposobie stosowania nastąpiła po publikacji serii artykułów w 1992 roku. 1-9. Artykuły te sugerowały potencjał długotrwałego stosowania fenfluraminy w połączeniu z fenterminą. W następnych latach stosowanie leków hamujących łaknienie, zwłaszcza fenfluraminy i fenterminy w połączeniu, wzrastało wykładniczo.10. Dexfenfluramine, d-izomer fenfluraminy, był początkowo wprowadzany do obrotu w Europie w leczeniu otyłości, gdzie jej stosowanie było głównie krótkotrwałe. W 1996 r. Jego stosowanie zostało zatwierdzone w Stanach Zjednoczonych w celu długotrwałego leczenia otyłości. Od 1995 r. Napisano około 14 milionów recept na fenfluraminę lub deksfenfluraminę, przy czym największy odsetek produktów stosuje się u kobiet i osób w wieku poniżej 60 lat.11 8 lipca 1997 r. Food and Drug Administration (FDA) wydała publiczne zalecenie zdrowotne po tym, jak naukowcy odkryli, że 33 kobiety, które przyjmowały fenfluraminę i fenterminę w połączeniu (potocznie zwane fen-phen ) miały niezwykłą morfologię i niedomykalność zastawki serca . Czas trwania leczenia wahał się od do 28 miesięcy. Najczęstszym schorzeniem była choroba wielowręgowa z zastawkami mitralnymi, aortalnymi i trójdzielnymi. W opublikowanym raporcie dotyczącym 24 z tych 33 pacjentów stwierdzono niewydolność zastawek z nietypowymi zmianami morfologicznymi.12 Ci pacjenci stosowali fenfluraminę i fenterminę średnio przez 12 miesięcy. U pięciu spośród tych pacjentów, którzy przeszli wymianę zastawki, patologiczne zmiany przypominały choroby rakowiakowe lub choroby serca związane z toksycznością ergotaminy, z których oba są zespołami związanymi z serotoniną. Następnie FDA przeanalizowała serię niezależnych raportów od klinicystów i badaczy i oszacowała, że częstość występowania niewydolności zastawki u pacjentów stosujących różne środki zmniejszające apetyt wynosi 20 do 30 procent. Biorąc pod uwagę te dane, producent fenfluraminy i deksfenfluraminy zaprzestał wprowadzania tych leków do obrotu w Stanach Zjednoczonych (podobna akcja miała miejsce w Europie). Dane te skłoniły również Departament Zdrowia i Opieki Społecznej do wydania tymczasowych zaleceń dla pracowników służby zdrowia dotyczących nieprawidłowości zastawek serca w związku z ekspozycją na te leki.
Po tych początkowych raportach pozostało wiele pytań. W szczególności nie było jasne, czy niewydolność zastawek była związana z używaniem tych leków, czy była po prostu konsekwencją otyłości. Dokładne mechanizmy zaangażowane w rozwój choroby zastawkowej nie były znane. Aby zbadać wpływ leków hamujących łaknienie na niewydolność zastawek serca, zbadaliśmy pacjentów otyłych, którzy przyjmowali deksfenfluraminę w monoterapii, deksfenfluraminę w skojarzeniu z fenterminą lub fenfluraminę w skojarzeniu z fenterminą, a także grupę osób otyłych z grupy kontrolnej, które nie przyjmowały tych leków.
[podobne: atropina, Corsodyl, cilostazol ]
[hasła pokrewne: rak szyjki macicy leczenie, rak tarczycy objawy, reumatoidalne zapalenie stawów leczenie ]