nzoz wójtowska kraków ad

Celem badania było określenie częstości i ciężkości zaburzeń zastawkowych u otyłych pacjentów, którzy przyjmowali leki hamujące łaknienie, a także u osób, które ich nie przyjmowały. Metody
Projekt badania
To przekrojowe badanie zostało zatwierdzone przez komitet badawczy zajmujący się przedmiotami ludzkimi w Hennepin County Medical Center, stowarzyszonym szpitalu uniwersyteckim University of Minnesota w Minneapolis, gdzie prace zostały przeprowadzone. Wszyscy uczestnicy wyrazili świadomą zgodę przed przystąpieniem do badania.
Badanie rozpoczęto w sierpniu 1997 r. I wykorzystano echokardiografię do oceny częstości występowania zawrotów głowy u pacjentów, którzy przyjmowali lub przyjmowali leki hamujące łaknienie podczas prób otwartych od stycznia 1994 r. Do sierpnia 1997 r. Dla porównania, grupa otyłych nie brano pod uwagę tłumienia apetytu na fenfluraminę rekrutowano po sierpniu 1997 r. z ogólnej społeczności.
Pacjenci
Jedynym kryterium włączenia jako pacjenta było uczestnictwo w jednym z trzech badań nad hamowaniem apetytu przeprowadzonych wcześniej w szpitalu hrabstwa Hennepin. Aby kwalifikować się do tych otwartych badań, pacjenci musieli być ponad 30 procent powyżej swoich idealnych wag. Potencjalni uczestnicy zostali wykluczeni, jeśli ocena ich historii medycznej lub badanie fizykalne przeprowadzone przez jednego z dwóch lekarzy ujawniły klinicznie istotne zaburzenia sercowo-naczyniowe lub psychiatryczne. Wszystkie trzy badania wykorzystywały podobne metody badań przesiewowych w kierunku schorzeń medycznych, podejścia do diety i modyfikacji zachowania oraz obserwacji lekarskiej, ale różne schematy leczenia apetytu. W pierwszym badaniu stosowano fenfluraminę (Pondimin, AH Robins, Richmond, Va.) W dawce od 60 do 120 mg na dobę w połączeniu z fenterminą (kilka marek) w dawce 30 mg na dobę.13,14 Drugie stosowane deksfenfluramina (Redux, Wyeth Laboratories, Filadelfia, na podstawie licencji od Interneuron, Lexington, Massachusetts) w dawce 30 mg na dzień. Trzeci pozwolił na opcjonalne zastosowanie fenterminy (30 mg na dzień) dla pacjentów, którzy nie utracili docelowej ilości masy podczas deksfenfluraminy (30 mg na dzień) w monoterapii.14 Pojedynczy zespół pracowników służby zdrowia przeprowadził wszystkie trzy badania. Spośród 295 pacjentów włączonych do badań 257 przeszło badanie echokardiograficzne.
Obiekty kontrolne
Zrekrutowaliśmy potencjalne podmioty kontrolne poprzez reklamę w różnych mediach w lokalnym obszarze metropolitalnym. Łącznie odpowiedziało 977 osób (789 kobiet i 188 mężczyzn). Osobników kontrolnych dopasowano do pacjentów pod kątem różnych cech demograficznych przed leczeniem: płci, wieku (w ciągu 4 lat), wzrostu (w obrębie 3 cali [7,6 cm]) i wskaźnika masy ciała (w granicach 15 procent). Według autoportretów osoby kontrolne nie przyjmowały fenfluraminy ani jej pochodnych; włączono jednego mężczyznę, który przyjmował deksfenfluraminę przez siedem dni. W sumie 239 osób kontrolnych zostało dopasowanych do pacjentów.
Echokardiografia
Pełne badania echokardiograficzne wykonano za pomocą dostępnych w handlu ultrasonografów (modele Sonos 1000, 1500 lub 2500, Hewlett-Packard, Andover, Mass, Power Vision model SSA 380, Toshiba, Tokio, Japonia lub Sequoia, Acuson, Mountain View, CA). ) z echokardiografią w trybie M, dwuwymiarowym i dopplerowskim (impulsowym, ciągłym i kolorowym Dopplerem)
[podobne: anakinra, cilostazol, nutrend ]
[hasła pokrewne: reumatoidalne zapalenie stawów objawy, rezonans magnetyczny kraków cena, rodzaje ran ]